تبليغاتX
قلمرو سعدی - تحجر و تقدس گرایی
تحجر و تقدس گرایی 21:21یکشنبه بیست و پنجم مرداد 1388
تحجر و تقدس گرایی 

"اطاعت از احمدی نژاد اطاعت از خدا است".
آیت الله مصباح یزدی، روزنامه های روز پنجشنبه 22/5/88
آفت تحجر و تقدس گرایی در جامعه و حکومت کنونی ایران ریشه ی فرهنگی و تاریخی دارد و به خصوصیات و مشکلات تاریخی و سیاسی ما بر می گردد. هر دانشجو و پژوهشگری با انجام مطالعه یی تاریخی در فرهنگ سیاسی ایران می تواند دریابد که به دلیل ساختار اقتدارطلب در این کشور، برخی روحانیان برای قدرتِ خود و  زمامداران و حکمفرمایان، مبدا و منشا الهی و مقدس تصور کرده اند و آنان را "سایه های خدا" پنداشته اند، اطاعت از آنان را اطاعت از خدا دانسته اند و در مقابل، مردم و رای و نظر آنان را هیچ قلمداد کرده اند و به جای تولّی امور توسط ملت به دنبال ولی و متولی ِ مقدس بوده اند.
حاکمان وحکومت ها در ایران و پشتیبانان روحانی آنها، نه تنها در قلمرو عمل "حاکمیت ملت" را نفی کرده اند که هر گونه انتقاد و دخالت و نظارت آنها در امور مربوط به حقوق اساسی و اجتماعی و سیاسی شان را سرکوب نموده اند و مشارکت مردم را نوعی گستاخی رعایا نسبت به صاحب و مالک خود تلقی کرده اند، هر چند در قلمرو نظر، شعارهای عامه پسندی را سر داده اند.
حکومت و دولت های اقتدار طلب در ایران، همیشه "مطیع" طلبیده اند. طلب اطاعت محض توده های مردم از سوی زمامداران و سعی آنان در ایجاد رابطه ی "مرید و مرادی" یکی از نکات منفی فرهنگ سیاسی کشور ما است. یکی از ریشه های این فرهنگ را باید در بهانه کردن بروز ناامنی در کشور توسط حاکمان، جستجو کرد.
از قرن ششم تا نهم میلادی حاکمیت عرب، از نهم تا سیزدهم حاکمیت امیران محلی (غزنویان و سلجوقیان)، از قرن سیزدهم تا شانزدهم حاکمیت مغولان و تیموریان و از قرن شانزده تا اواخر قرن بیستم صفویه ، افشاریه ، زندیه، قاجاریه و پهلوی حاکمیت داشتند.
در تمام این دوره ها و نیز اکنون که زمان حاکمیت روحانیان به اصطلاح اصولگرا یا محافظه کار است، دولت ها و پشتیبانانشان سعی کرده اند به بهانه ی به خطر افتادن امنیت ، از طریق سلب آزادی های مشروع و قانونی مردم ، آنان را به اطاعت محض و بی چون و چرا وادارند و عدم اطاعت آنان را عدم اطاعت از خدا و رسول و معصوم (ع) معرفی کنند و در این زمینه موفقیت زیادی کسب کرده اند.
اکنون آفت تحجر و تقدس گرایی و ایجاد رابطه ی مرید و مرادی در میان بخشی از مردم موجب بت سازی و فردپرستی مفرط در جامعه ی ما شده است و این هم ، آفت های فردی و اجتماعی خاص خود را دارد. از جمله این که افراد مطیع که قلبا راضی به اطاعت بی چون و چرا و اطاعت بدون معرفت نیستند ناچارا ریا می کنند و زبان به تملق حکومت و ولیّ می گشایند.
به این ترتیب علاوه بر بروز شخصیت دوگانه در میان افراد و نیروهای حکومتی، فرهنگ چاپلوسی در جامعه و نظام سیاسی گسترش می یابد. از سوی دیگر، زمینه ی فرصت طلبی و بروز فساد در اَشکال مختلف به ویژه فساد سیاسی و مالی در نظام را فراهم می کند.
متاسفانه برخی روحانیان در حکومت یا پشتیبان حاکمیت، انتظار ستایش و تملق و ابراز اطاعتی بنده وار از مردم و شخصیت ها و گروه های مستقل و احزاب و تشکل های سیاسی و مدنی را دارند و مایلند با قدرت آهنین یک فرد یا یک "کاست" و طبقه یی خاص یعنی روحانیت، کشورداری کنند و حکومت برانند. این، عین ِ در جا زدن و تکرار گذشته و تکرار رفتار سلسله های حکومتی ِ پیشین است.
در این جا و در این شرایط، تنها امید به "روشنفکران دینی ِ " آگاه به تاریخ و فرهنگ سیاسی ایران است تا با احساس مسوولیت و عمل نمودن به وظایف ملی و دینی خود و فراهم کردن عزت برای ملت، با آفت تحجر و تقدس گرایی مبارزه کنند و این مانع ِعمده بر سر راه عقلانیت و توسعه ی فرهنگی، سیاسی و اجتماعی ایران را از میان بردارند.
25/5/88

نوشته شده توسط حسن سلامی | موضوع: مسایل سیاسی فرهنگی ایران | لینک ثابت |

حکومت،حاکمیت،دولت،قدرت،اقتدار،جامعه،منتقدان،احزاب،گروه ها،اپوزیسیون،مخالفان،روزنامه نگاران،دانشجویان،کارگران،زنان،آموزگاران،نشریات،مجلس،دولت نهم،رییس جمهوری،رهبری،روحانیت،روحانیون،اصلاحات،اصلاح طلبان،اصلاح طلبی،خاتمی،دوم خرداد،دانشگاه،سیاست،اندیشه،تاریخ اندیشه ی سیاسی،مشروعیت،قانون،بحران،قانون اساسی،حقوق سیاسی،حقوق،حقوق اساسی،تاریخ ایران،سفرنامه،هخامنش،اشکانیان،ساسانیان،دوره ی اسلامی،تازیان،طاهریان،صفاریان،بلعمیان،دیلمیان،علویان،سامانیان،آل بویه،بوییان،امویان،عباسیان،سلجوقیان،خوارزم شاهیان،ترکان،مغلان،غزنویان،صفویان،تیموریان،گورکانیان،آل مظفر،اراخ تاییان،افغانان،افشاریان،نادر شاه،زندیان،قاجاریان،پهلوی اول،پهلوی دوم،انقلاب،جمهوری اسلامی،فداییان،فداییان اسلامی،جبه ی ملی،سازمان مجاهدین،اسلام گرایان،نظامیان،نظامی گری،میلیتاریسم،کمونیست،سوسیالیست،کمونیسم،سوسیالیسم،لیبرالیسم،دموکراسی،شورا،جامعه ی مدنی،مدرنیته،مدرنیسم،نوگرایی،سنت،سنتی،حوزه،فقیهان،فقه،بازیگران،سپاه،بسیج،مشروطیت،مشروطه خواهان،مشروطه طلبان، کورش،داریوش،خشایار شاه،بهرام،یزدگرد،پیامبر،محمد،عیسی،موسی،علی،فاطمه،زهرا،زینب،حسین،امام زمان،ابوذر،سلمان،افلاطون،ارسطو،گزنفون،هرودوت،زرتشت،زرتشتیان،ابوعلی سینا،فارابی،ابوعلی مسکویه رازی،قطب الدین شیرازی،خواجه نصیر طوسی،خواجه نظام الملک،بلعمی،فضل الله روزبهان خنجی،صدرالدین شیرازی،حافظ،سعدی،مولوی،مولانا،جامی،ابن خلدون،ابن ابی الحدید،نهج البلاغه،معاویه،یزید،ابن اسیر،غالیان،میرزاملکم خان،میرزا آقا خان کرمانی،میرزا ابوالقاسم قائم فراهانی،امیر کبیر،میرزا تقی خان،زین العابدین مراغه ای،میرزا فتح علی آخوندزاده،طالبوف،میرزا رضا کرمانی،فریدون آدمیت،سید جمال اسد آبادی،اقبال لاهوری،امین الدوله،میرزا حبیب اصفهانی،مجد الاسلام کرمانی،اقبال لاهوری،علی شریعتی،مهدی بازرگان،یدالله صحابی،عزت الله صحابی،سید حسین نصر،مصطفی ملکیان،علامه طباطبایی،سید حسین مدرسی،محمود طالقانی،عبدالکریم سروش،مجتهد شبستری،مصباح یزدی،سیدجواد طباطبایی،رضا داوری اردکانی،علامه فضل الله،خسرو روزبه،اکبر گنجی،هادی قابل،عمادالدین باقی،عبدالله نوری،موسوی خوئینی ها،موسوی لاری،امام خمینی،محسن کدیور،حسین بشیریه، ایران باستان،لبنان،فینیقیه،آزادی،استبداد،خودکامگی،نوخواهی،خبرنگار،مجلس،نیروهای چهارده مارس،نیروهای هشت مارس،لحود،جعجع،میشل عون،میشل سلیمان،جنبلات،حریری،امین جمیل،طلال ارسلان،نصرالله،حزب الله،سلیمان فرنجیه،طائف،سوریه،عربستان،ایران،قطعنامه،دوحه،مصر،جنگ،جنوب لبنان،سلاح،پارلمان،اقلیت،اکثریت،میساق،گروه ها،تظاهرات،اعتصاب،تحصن،نظارت،دخالت،سنیوره،دمشق،ترور،تنش،گفت و گو،شکست،درگیری،وحدت ملی،حس ملی،گلستان،بوستان،مثنوی،دیوان،تمامیت ارضی،ملیت،فرهنگی،اقتصاد،اقتصادی،تورم،گرانی،جوانان،انتقاد،نقد،شبعا،مرزها،اردوگاه،فلسطین،فلسطینی،حماس،جهاد اسلامی،جبهه ی خلق،محمود عباس،اسماعیان هنیه،غزه،شکنجه،زندان،اسراییل،آمریکا،اروپا،غرب،فرانسه،واشنگتن،پاریس،ریاض،رایس،سازمان ملل،بی طرفی،کنیست،شارون،پرز،اولمرت،لیبنی،شوری امنیت،قرار داد،فراکسیون،خرد،فردوسی،شاهنامه،خردنامه،بیهقی،مکتب،مدرسه،خدا،اجتهاد،دین،دینداری،دنیا داری،تقدس،آتش،خورشید،کاشان،قم،کرمان،یزد،بندر عباس،لامرد شیراز،تهران،نبی بری،ایرنا،باران،بهارستان،نوروز،امروز،تحول،سرزمین،تجدد،امیران،دروزیان،اسماعیلیان،اسماعیلی،زیدی،جعفری،بعبدا،الجزایر،فقها،قشری گرایی،شریعت مداران،صوفیان،عرفان،عارفان،ظاهر بینی،ظاهر بینان،ویرانی گری،امارات،خلیج فارس،عهد نامه،عثمانیان،چالدران،یونان،پژوهش،پژوهش کده،